Rouwen is vinkjes zetten: hoe (bijna) iedereen die te maken heeft met een verlies een rouwcurve doormaakt

Rouwen is vinkjes zetten: hoe (bijna) iedereen die te maken heeft met een verlies een rouwcurve doormaakt

Soul - 10 april 2019

Het ziet eruit als een zwierig vinkje en bijna iedereen die te maken heeft met een heftig verlies heeft er mee te kampen: de rouwcurve. Althans, volgens Elisabeth Kübler-Ross dan. Deze Amerikaans-Zwitserse psychiater onderscheidde 5 fasen bij de verwerking van rouw. En hoewel die geënt waren op terminaal zieke mensen, kun je die fasen ook toepassen op mensen die bijvoorbeeld een scheiding doormaken, of zelfs een baan of huis verliezen.

De rouwcurve

Zo ziet ie eruit. Een vrij simpele achtbaanrit van emoties. Het kantelpunt bij het moment dat je slecht nieuws te horen krijgt: “ik wil scheiden.” Vanaf dat moment is het vinkjes zetten. Via ontkenning, woede, onderhandeling en vechten pijlsnel bergafwaarts. Totdat je dat diepe dal van depressie hebt bereikt. En dan die lastige klim naar boven, naar aanvaarding en verder gaan met je leven.

✓ Ontkenning

Ons mentale afweermechanisme kent vele verschijningsvormen. Simpelweg ontkennen van de situatie is daar een van. Daarmee creëer je afstand tussen jou en emoties die moeilijk of niet te accepteren zijn. Vaak beschouw je de scheidingsmelding dan niet meer dan een eenvoudige ruzie van voorbijgaande aard. Als iets dat wel overwaait en waarna je weer terugkeert naar de situatie van ervoor.

✓ Woede

Maar de situatie valt niet lang te ontkennen. Het voornemen om te scheiden is definitief. En dan maakt die enigszins apathische ontkenningsfase plaats voor woede. En woede is een interessante emotie, want die staat nooit op zichzelf. Woede komt voort uit onderliggende emoties als angst, verdriet, wanhoop. Kortom, de emoties die te maken hebben met het verlies en een wellicht zorgwekkende toekomst.
Geen acteur kan woede zo goed uitbeelden als Jack Nicholson. De reden daarvan is volgens NerdWriter dat hij zo goed in staat is om de onderliggende emoties zo perfect te tonen.

Onderhandeling en vechten

“Maar wacht, als ik jou nou beloof dat ik in het vervolg…” “Maar als we nou eens…” “Als jij dit doorzet, dan zal ik wel eventjes..!” “Ik maak je kapot!” Na de bliksemsnelle afdaling naar de woede krijg je een vals besef van: “ik kan er nog iets aan veranderen.” Je gaat onderhandelen, compromissen proberen te sluiten, beloftes maken. Je stelt alles in het werk om invloed uit te oefenen op de einduitslag, terwijl die eigenlijk al vast ligt. Al die pogingen leiden onherroepelijk naar iets als…

✓ Depressie

Tja,.. de put. Het absolute dieptepunt in de gebeurtenis. Je vervalt in lethargie en apathie. Je voelt je machteloos, en je bent ook machteloos wat de situatie betreft. In deze fase sluit je je steeds meer af van de buitenwereld. Communicatie ga je uit de weg. Geen telefoon, geen bloemen,… geen bezoek.

✓ Aanvaarding (en verdergaan)

En als je dan eindelijk bijna aan het einde bent van die enorme rottijd, komt het moment van aanvaarding. De situatie is zoals ie is. Je zult verder moeten leven zonder die ene persoon in je leven. En je zult weer dingen moeten leren. Dat is bijna net zo moeilijk als leren lopen of praten. Je zult moeten leren om nieuwe dingen te ontdekken en deze te waarderen. En, geloof me, je zult zien dat het leven een stuk meer te bieden heeft dan slechts 1 persoon. Het is moeilijk, maar het kan.

Deel deze blog op